Droga do domu 960 720„ A jeśli pójdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i wezmę was do siebie, abyście, gdzie Ja jestem, i wy byli. I dokąd Ja idę, wiecie, i drogę znacie (Jana 14,2-3).

"Idziemy do domu!" To proste zdanie jest jak piękna muzyka. W młodszych latach ton ten może być bardziej ostry, przypominający dźwięk trąbki, który mobilizuje nas do działania, ale gdy się zestarzejemy i słońce naszego życia chyli się ku zachodowi, muzyka zawarta w tych słowach jest słodka i delikatna.

 

Jest to nasza wielka pociecha i nadzieja: niezależnie od tego, jak długa jest droga, wracamy do domu! Możemy dożyć osiemdziesiąt lub dziewięćdziesiąt lat, ale w swoim czasie na pewno wrócimy do domu. Droga może być wyboista, ale jest to droga naszego Pana i nikt nie może nas z niej zepchnąć; tą drogą dojdziemy do domu Ojca w górze.

Kiedy zastanawiamy się nad przeżytymi latami, czujemy się zobowiązani dziękować Panu z całego serca, że w swojej wszechmocnej łasce zachował nas aż do dzisiejszego dnia. Życie, które nam jeszcze pozostało, nie może być bardziej cudowne niż to, które jest za nami. Boża łaska jest wystarczająca, aby nas zachować w czasie pozostałej do przejścia drogi.

Bracia, idziemy do Domu! To jest jedyna pewność, że tak się stanie. Ona powoduje bezmierną radość w naszych sercach! Jakaż to radość móc widzieć dom naszego Ojca, naszego Zbawiciela i wszystkich tych, którzy są nam drodzy ze względu na Jezusa! Niewątpliwie, będziemy mieli tam wiele okazji do pełnej społeczności między sobą, a zwłaszcza do społeczności z uwielbioną Osobą naszego wielce chwalebnego Pana. Pójdziemy do Domu, bo sam Ojciec nie spocznie, dopóki to się nie stanie, a Ten, który kupił nas swoją drogocenną krwią, nie będzie uszczęśliwiony, dopóki nie zobaczy swoich odkupionych stojących wokół Niego w swoich białych szatach.

„Wiemy bowiem, że jeśli ten namiot, który jest naszym ziemskim mieszkaniem, się rozpadnie, mamy budowlę od Boga, dom w niebie, nie rękoma zbudowany, wieczny. (2. List do Koryntian 5,1).

„Ojcze! Chcę, aby ci, których mi dałeś, byli ze mną, gdzie Ja jestem, aby oglądali chwałę moją, którą mi dałeś, gdyż umiłowałeś mnie przed założeniem świata” (Ewangelia Jana.

Wersety

"Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny".
Ewangelia Jana 3,16

Zaproszenie

ZGROMADZENIA

  • Mikołów ul Waryńskiego 42a
  • Nd: 9:30 Wieczerza Pańska
  • 11:00 Głoszenie Słowa Bożego
  • Wt: 18:30 Modlitwy i studium Słowa Bożego